Ο Κώστας Ρούκουνας, γνωστός με το προσωνύμιο «Σαμιωτάκι», γεννήθηκε το 1903 στο Νέο Καρλόβασι της Σάμου και υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές και πολυσχιδείς φυσιογνωμίες της ελληνικής μουσικής του 20ού αιώνα. Με τη φωνή και το έργο του συνέβαλε καθοριστικά στη γεφύρωση του δημοτικού, του σμυρναίικου και του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια και από πολύ μικρή ηλικία αναγκάστηκε να εργαστεί· ήδη από τα οκτώ του χρόνια δούλευε σε καπνοβιομηχανία, ενώ αργότερα ασχολήθηκε και με την ξυλουργική. Παράλληλα, ανέπτυξε την αγάπη του για τη μουσική και στα μέσα της δεκαετίας του 1920 άρχισε να τραγουδά σε ταβέρνες και πανηγύρια της Σάμου, όπου ξεχώρισε γρήγορα για τη δυναμική φωνή του και την ιδιαίτερη ικανότητά του στα σμυρναίικα τραγούδια.

Γύρω στα 1927–1928 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου η καριέρα του πήρε νέα τροπή. Ενώ τραγουδούσε στο ζυθοπωλείο του Πίκινου στο Θησείο, τον ανακάλυψε ο Παναγιώτης Τούντας, κορυφαία μορφή της ελληνικής δισκογραφίας. Υπό την καθοδήγησή του, ο Ρούκουνας εντάχθηκε δυναμικά στη δισκογραφία και το 1931 πραγματοποίησε τις πρώτες του ηχογραφήσεις. Κατά την εποχή των δίσκων 78 στροφών ηχογράφησε περίπου 200 τραγούδια, επιδεικνύοντας σπάνια ευελιξία και άνεση σε ένα ευρύ φάσμα ειδών, από το ρεμπέτικο έως το δημοτικό και το σμυρναίικο.

Ιδιαίτερα ξεχώρισε για τις ερμηνείες του στους μανέδες, ένα απαιτητικό είδος που προϋποθέτει υψηλή τεχνική κατάρτιση και έντονη αυτοσχεδιαστική ικανότητα. Συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους δημιουργούς της εποχής, όπως οι Σπύρος Περιστέρης, Κώστας Σκαρβέλης, Γρηγόρης Ασίκης και Μάρκος Βαμβακάρης. Παράλληλα, ανέπτυξε και συνθετική δραστηριότητα· χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το τραγούδι «Η Κρίση» (1933), στο οποίο αποτυπώνονται με έντονο κοινωνικό προβληματισμό οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες της περιόδου μετά το κραχ του 1929. Εκτός από τραγουδιστής, υπήρξε και δεξιοτέχνης στο σαντούρι και την κιθάρα.

Στην προσωπική του ζωή παντρεύτηκε δύο φορές. Το 1934 νυμφεύθηκε την τραγουδίστρια Άννα Παγανά (γνωστή και ως Άννα Πολίτισσα), η οποία απεβίωσε το 1943. Το 1948 παντρεύτηκε τη στιχουργό Αλεξάνδρα Κυριαζή. Παρέμεινε καλλιτεχνικά ενεργός έως τα τελευταία χρόνια της ζωής του, συνεχίζοντας να ηχογραφεί και να εμφανίζεται κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970.

Ο Κώστας Ρούκουνας πέθανε στην Αθήνα στις 11 Μαρτίου 1984, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο και πολύτιμο έργο που αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο της ελληνικής λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής. Σήμερα, η δισκογραφία του παραμένει προσβάσιμη μέσα από σύγχρονες μουσικές πλατφόρμες και εξειδικευμένα αρχεία, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική αξία της καλλιτεχνικής του κληρονομιάς.