Η Μαρίκα Νίνου (1922–1957) υπήρξε η κορυφαία ερμηνεύτρια του λαϊκού τραγουδιού, η οποία με την εκρηκτική της σκηνική παρουσία και τη συνεργασία της με τον Βασίλη Τσιτσάνη άλλαξε οριστικά την πορεία της ελληνικής μουσικής.
Γέννηση: Γεννήθηκε ως Ευαγγελία Αταμιάν το 1922 πάνω στο πλοίο «Ευαγγελίστρια», ενώ η οικογένειά της (αρμενικής καταγωγής) κατέφευγε από τη Σμύρνη στον Πειραιά.
Όνομα: Το όνομα «Ευαγγελία» της δόθηκε από τον καπετάνιο που τη βάφτισε στο πλοίο, ενώ το καλλιτεχνικό «Μαρίκα Νίνου» υιοθέτησε αργότερα ως φόρο τιμής στη Μαρίκα Κοτοπούλη και από το υποκοριστικό του γιου της.
Πρώτα βήματα: Μεγάλωσε στην Κοκκινιά και ξεκίνησε ως ακροβάτισσα μαζί με τον δεύτερο σύζυγό της, Νίκο Νικολαΐδη («Νίνο»), στο σχήμα «Δύο και μισό Νίνο».
Το «αχτύπητο» δίδυμο: Το 1949 ξεκίνησε η ιστορική συνεργασία της με τον Βασίλη Τσιτσάνη στου «Τζίμη του Χονδρού». Μαζί δημιούργησαν έναν νέο τύπο λαϊκής διασκέδασης, όπου η τραγουδίστρια δεν ήταν πια καθιστή, αλλά κυριαρχούσε στο πάλκο με κίνηση και μπρίο.
Θρυλικές επιτυχίες: Ερμήνευσε μερικά από τα σημαντικότερα τραγούδια του Τσιτσάνη, όπως:
Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα
Αγαπώ μια παντρεμένη
Στα βουνά της Αλβανίας
Γεννήθηκα για να πονώ
Συνεργασίες: Πριν τον Τσιτσάνη, είχε δισκογραφήσει με τον Γιάννη Παπαϊωάννου και τον Μανώλη Χιώτη.
Η μάχη με την ασθένεια: Στο απόγειο της καριέρας της προσβλήθηκε από καρκίνο. Παρά τις επεμβάσεις στην Αθήνα και τις προσπάθειες θεραπείας στις ΗΠΑ, η κατάστασή της επιδεινώθηκε ραγδαία.
Θάνατος: Πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 1957, σε ηλικία μόλις 35 ετών.
Κληρονομιά: Η ζωή της ενέπνευσε την ταινία «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη. Θεωρείται μέχρι σήμερα η φωνή που γεφύρωσε το κλασικό ρεμπέτικο με το μοντέρνο λαϊκό τραγούδι.
Για περισσότερο υλικό και σπάνιες ηχογραφήσεις, μπορείτε να ανατρέξετε στο Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ ή να διαβάσετε αναλυτικές μελέτες στο Rebetiko.sealabs.