Ο Βασίλης Τσιτσάνης (1915–1984) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες, στιχουργούς και δεξιοτέχνες του μπουζουκιού, ο οποίος αναμόρφωσε το ρεμπέτικο και έθεσε τις βάσεις για το σύγχρονο λαϊκό τραγούδι.
Γέννηση: 18 Ιανουαρίου 1915, στα Τρίκαλα.
Οικογένεια: Γιος του Κώστα Τσατσάνη (τσαρουχά από το Μέτσοβο) και της Βικτωρίας Λάζου. Ήταν το όγδοο από τα 14 παιδιά της οικογένειας, εκ των οποίων επέζησαν τα έξι.
Πρώτες επαφές με τη μουσική: Από μικρή ηλικία έδειξε κλίση στη μουσική, μαθαίνοντας μαντολίνο, βιολί και αργότερα μπουζούκι.
Μετακίνηση στην Αθήνα: Το 1936 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει Νομική, αλλά γρήγορα τον κέρδισε η μουσική.
Πρώτες Ηχογραφήσεις: Ηχογράφησε τα πρώτα του τραγούδια το 1937, με το «Σ' έναν τεκέ μπουκάρανε» να αποτελεί την πρώτη του δισκογραφική παρουσία.
Η Περίοδος της Θεσσαλονίκης: Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής (1942–1946), έζησε στη Θεσσαλονίκη, όπου άνοιξε το θρυλικό «Ουζερί Τσιτσάνης». Εκεί έγραψε μερικά από τα σημαντικότερα τραγούδια του, όπως τη «Συννεφιασμένη Κυριακή», την «Αχάριστη» και το «Μπαχτσέ Τσιφλίκι».
Καθιέρωση: Μετά το 1946 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου συνεργάστηκε με σπουδαίες φωνές όπως η Σωτηρία Μπέλλου, η Μαρίκα Νίνου και ο Στέλιος Καζαντζίδης.
Καινοτομία: Ο Τσιτσάνης «εξευγένισε» το ρεμπέτικο, αφαιρώντας τα περιθωριακά στοιχεία και εμπλουτίζοντάς το με νέες μελωδικές και στιχουργικές δομές, καθιστώντας το αποδεκτό από όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Συνθέσεις: Έγραψε πάνω από 500 τραγούδια που παραμένουν δημοφιλή έως σήμερα.
Διεθνής Αναγνώριση: Το 1980, με πρωτοβουλία της UNESCO, ηχογραφήθηκε ο διπλός δίσκος «Χάραμα» ως φόρος τιμής στο έργο του.
Θάνατος: Πέθανε στο Λονδίνο στις 18 Ιανουαρίου 1984 (ανήμερα των γενεθλίων του), μετά από μάχη με τον καρκίνο.
Μουσείο: Στη γενέτειρά του λειτουργεί το Μουσείο Τσιτσάνη, το οποίο στεγάζεται στις παλιές φυλακές Τρικάλων και είναι αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο του, μπορείτε να ανατρέξετε στο Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ ή στην πλατφόρμα του Υπουργείου Πολιτισμού.